• تاريخ: پنج شنبه 10 تير 1389

آثار و بركات وجودي امام عصر (عليه السلام)


           

آثار و بركات وجودي امام عصر (عليه السلام)

احادیث و روایات ازپیامبر اکرم و ائمه عليه السلام در جواب وپاسخ این گونه پرسش ها فراوان است که ذکر آن در این مختصر نمی گنجد، لکن از باب نمونه به عنوان تیمن و تبرک ، حدیثی را از امام سجاد عليه السلام که بیانگر پاره ای از برکات وجودی امام عليه السلام است، ذکر می کنیم:

سلیمان از امام صادق عليه السلام و آن حضرت از پدر بزرگوارش امام باقر عليه السلام و آن حضرت از امام زین العابدین نقل می کند که حضرتش فرمودند:«نحن ائمه المسلمین و حجج الله علی العالمین ، و ساده المؤمنین وقاده الغر المحجلین ، و موالی المؤمنین، و نحن أمان لأهل الأرض کما أن النجوم أمان لأهل السماء، و نحن الذین بنا یمسک الله السماء أن تقع علی الأرض إلآ بإذنه، و بنا یمسک الأرض أن تمید بأهلها، و بنا ینزل الغیث ، و تنشر الرحمه ، و تخرج برکات الأرض، و لولا ما فی الأرض منا لساخت بأهلها.»

ثم قال: و لم تخل الأرض منذ خلق الله آدم من حجه الله فیها ظاهر مشهور أو غائب مستور(در بعضي از نسخه ها «خائف مغمور»ذكر شده است.) ولا تخلو إلی أن تقوم الساعه من حجه الله فیها، ولولا ذلک لم یعبد الله.

قال سلیمان، فقلت للصادق عليه السلام : فکیف ینتفع الناس بالحجه الغائب المستور؟

قال:«کما ینتفعون بالشمس إذا سترها السحاب .»(كمال الدين، ص207،ح22)

«و ما (اهل بیت پیامبر ص ) پیشوایان امت اسلام ، حجت های خدا برجهانیان، آقای اهل ایمان، پيشوای روسفیدان و سرپرست مؤمنانیم. ما امان برای اهل زمین هستیم، همچنان که ستارگان امان برای اهل آسمانند. ماکسانی هستیم که خدا به واسطه ما آسمان را برفراز زمین نگه داشت و اهل زمین را از هلاکت نجات بخشيده است. به واسطه ما باران می بارد و رحمت خدا منتشر می شود و زمین برکاتش را بیرون می آورد واگرنبود درهرعصروزمانی امامی از ما اهل بیت در زمین، زمین اهلش را فرو می برد و هلاک می کرد.

سپس فرمودند: از هنگام خلقت آدم تا قیامت، زمین ازحجت خدا

خالی نبوده و نخواهد بود؛ خواه حجتش در میان مردم آشکار و معروف باشد یا غایب و ناپیدا. خدا در زمین عبادت نمی گردید».

سلیمان گوید: از امام صادق عليه السلام پرسیدم که مردم در زمان غیبت چگونه از امام غایب بهره مند می شوند؟

آن حضرت فرمود:« همچنان که از خورشید هنگامی که در پشت ابرها است، بهره مند می گردند».

مفاد بیان امام عليه السلام در این حدیث ، سه بخش است:

بخش اول در موقعیت ائمه عليهم السلام از جهت مقام و منصب الهی آنهاست که پیشوایان راستین اسلام پس از پیامبر گرامی حجت های خدا بر تمام عالمیان و سید و آقای اهل ایمان هستند که به فرمان خدای سبحان به وسیله پیامبر اکرم ص به جامعه اسلامی معرفی گردیده وبرای هدایت و رهبری همه انسان ها در تمامی قرون و اعصار تعیین گشته اند.

در بخش دوم از فرمایش امام سجاد عليه السلام پاره ای ازبرکات وجودی ائمه اطهار عليهم السلام بیان شده است که اختصاص به زمان حضورامام عليه السلام ندارد. زیرا آثار و برکات آن حضرت چنان گسترده است که شامل زمان حضور و غیبت می شود.

در بخش سوم از فرمایش امام سجاد عليه السلام ، به چند نکته اساسي اشارشده است:

الف)اگرامامی ازاهل بیت پیامبرص درزمین نباشد، زمین اهلش را نابود می کند.

ب)این که خالی نبودن زمین ازحجت خدا، یک سنت الهی است که از زمان حضرت آدم عليه السلام تا قیامت جریان دارد.

ج)این که عبادت خدا در زمین بستگی به وجود حجت خدا دارد.

د)درکلام حضرت به بهره مند شدن مردم از وجود امام عليه السلام در ایام غیبت تصریح شده است.

 

امام عليه السلام نگهبان اهل زمین

اینک نسبت به بعضی از فرازهای فرمایش امام سجاد عليه السلام توضیحاتی ارائه می دهیم:

«نحن أمان لأهل الأرض کما أن النجوم أمان لأهل السماء.»(اين جمله در توقيع امام زمان عليه السلام نيز آمده است كه حضرت فرموده اند:«اني لامان لأهل الأرض کما أن النجوم أمان لأهل السماء.»احتجاج طبرسي،ج2،ص545)

در این فراز از سخنان امام عليه السلام به نقس حیاتی و پراهمیت ائمه اطهار عليهم السلام نسبت به امنیت و آرامش اهل زمین اشاره گردیده و وجود امامان و رهبران معصوم - که از سوی خدا عهده دار مسئولیت هدایت و ارشاد و رهبری جامعه گردیده اند- برای اهل زمین ، موجب امنیت و آرامش دانسته شده و این بسان ستارگان آسمان است که موجب آرامش اهل آسمانند.

 

توضیح سخن امام عليه السلام

ما هنگامی می توانیم مفاد و منظور کلام جامع وبلند امام سجاد عليه السلام را خوب درک کنیم که نسبت به خداوند متعال و اهداف وی از خلقت انسان ها و سایر موجودات ، شناخت صحیح داشته باشپم. زیرا شناخت صحیح خداوند متعال است که به انسان امکان شناخت پیامبر و امامان را می دهد.

به طور حتم اگر شناخت و برداشت انسان نسبت به معارف الهی ضعیف و ناچیز باشد و خصوصیات و صفات خداوند را در حد لزوم نشناسد، در معرفت پیامبر و امام نیز ناتوان خواهد بود؛ تاجایی که ممکن است کسانی را به عنوان پیامبر یا امام وخلیفه بشناسد که اساسأ لیاقت این مناصب سه گانه را نداشته باشند. پس شناخت صحیح خداوند است که به انسان، این بینش و فهم را می دهد که دنبال هرکس که ادعای نبوت یا خلافت و امامت را بنماید، نرود و بدون دلیل و برهان قاطع ، سخن کسی را نپذیرد.

با توجه به این مقدمه کوتاه، چنین نتیجه می گیریم که تمام انحرافاتی که در امم گذشته وصدر اسلام در امت اسلام رخ داد و مردم را به انحراف و ضلالت کشاند، معمولأ به واسطه کسانی بودکه شناخت آن ها نسبت به خدا و پيامبران، ضعیف و نادرست بود؛ امت حضرت موسی عليه السلام به واسطه عدم شناخت صحیح وکافی از خدا و پيامبر، در آزمایش کوتاه و چهل روزه ، شکست خورد و به دنبال سامری وگوساله اش راه افتاده و دست از بندگي خداوند عالم کشیده وگوساله را به عنوان معبود خود پذیرفتند.(در آیاتی ار قرآن کریم، مانند آیه 51سوره بقره به این مطلب اشاره شده است.)

لذا دردعاهای رسیده از ائمه اطهار عليهم السلام این نکته خاطرنشان گردیده است که در هر حال ، انسان باید شناخت خود را نسبت به خدا افزایش ، و با دعا و درخواست از خداوند متعال کمک بگیرد. زيرا شناخت صحیح معارف دینی، اعم از شناخت پیامبر و امام ، بستگی به شناخت خداوند دارد. لذا سفارش شده است که درهنگام دعا وکمک خواستن از خداوند چنین بگوییم:

«اللهم عرفنی نفسک فإنک إن لم تعرفنی نفسک لم أعرف نبیک ، اللهم عرفنی رسولک فإنک إن لم تعرفنی رسولک لم أعرف حجتک ، اللهم عرفنی حجتك فإنک إن لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی.»(اصول كافي، ج1، ص337، ح5)

«خداوندا! خودت را به من بشناسان. زیرا اگر خودت را به من نشناساندی ، فرستاده ات را نخواهم شناخت. خداوندا! فرستاده ات را به من بشناسان. زیرا اگر فرستاده ات را معرفی ننمودی ، حجت تو را نخواهم شناخت. خداوندا! حجت خود را به من بشناسان. زیرا اگر حجتت را به من نشناساندی ، از دینم منحرف خواهم گشت.»

مضمون این دعای شریف شاهد گفتار ماست که گفتیم اگر خدا را خوب بشناسیم، رسول خدا را نیز خواهیم شناخت و اگر پیامبر را شناختیم ، امام وحجت خدا، بعد ازوی را نیزخواهیم شناخت.

آنچه در توضیح جملات این دعا باید گفت این که معرفت خداوند متعال دارای مراتب و درجاتی است که انسان تا حدی به برکت فطرت و عقل می تواند به آن دست یابد؛ لکن معرفت صحیح وکامل را باید به کمک پیامبران الهی و خلفای راستین آنان که بیانگر معارف دینی هستند، کسب کرد.  در این موضوع از ائمه اطهار عليهم السلام روایات فراوان رسیده است که به یک نمونه از آن اشاره می کنیم:

ابی حمزه ثمالی ازامام باقرعليه السلام نقل می کند که آن حضرت فرمودند:«إنما یعبدالله من یعرف الله فأما من لایعرف الله فإنما یعبده هکذا ضلالأ.»(با توجه به ذيل روايت،«هكذا»اشاره به عبارت منحرفين از خط مستقيم ولايت ائمه اطهار عليهم السلام است.)

قلت: جعلت فداک فما معرفه الله؟

قال: تصدیق الله عزوجل و تصدیق رسوله و موالاه علی عليه السلام والإئتمام به وبالائمه الهدی عليهم السلاموالبرائه إلی الله عزوجل من عدوهم ، هکذا یعرف الله عزوجل.»(اصول كافي، ج1، ص180)

«هماناکسی خدا را عبادت می کند که او را شناخنه باشد؛ اما کسی که خدا را نشناسد، عبادت او از روی ضلالت وگمراهی انجام می گيرد.»

ابوحمزه با شنیدن این سخن ازامام باقرعليه السلام ، عرض کرد: معرفت خدا چیست؟

حضرت فرمرد: «معرفت خدا، تصدیق خدا و تصدیق رسول خدا و دوستی علی بن ابی طالب و پیروی نمودن از او و ائمه هدی عليهم السلام و بیزاری جستن از دشمنان آن ها است. این است معرفت صحیح خداوند عزوجل.»

 

وجود امام معصوم موجب آرامش اهل زمین است

اگر شناخت صحیح نسبت به خداوند متعال از راه نزول وحی به وسیله حجت و امام بعد از پیامبر انجام گیرد، به خوبی روشن می شود که وجود امام معصوم در میان جامعه بشری از جهات گوناگون موجب آرامش و امنیت برای ساکنان زمین است.

 

 

منبع

سایت اطلاع رسانی دفتر استاد حسین انصاریان 

 

 

Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved