• تاريخ: يکشنبه 13 تير 1389

آیا عشق در همه عالم جريان دارد يا مختص به آدمى است؟


           

آیا عشق در همه عالم جريان دارد يا مختص به آدمى است؟

از آنجا كه همه هستى داراى حيات و شعور و كمال‏جو است، عشق در تمام عالم وجود، سريان دارد. اين عشق در انسان - كه داراى حيات و شعور برتر است - از شدّت بيشترى برخوردار است؛ ولى بر اساس ارتباط معرفت و عشق و اسباب آن، عشق در همه عالم جريان دارد. اسفارالاربعة، ج‏7، فصل 15.


آتش نى، جوشش مى، بدايع طبيعت، كشش اجزاى هم جنس به يكديگر و پيوند و تركيب اضداد از جلوه‏هاى عشق است؛ جاذبه‏اى كه جزء را به سوى كل مى‏راند و ميان اشيا و پديده‏ها، تناسب، هم سنخى و انضمام مى‏آفريند.


عشق جوشد بحر را مانند ريگ‏عشق سايد كوه را مانند ريگ‏
عشق بشكافد فلك را صد شكاف‏عشق لرزاند زمين را از گزاف‏
مثنوى معنوى، دفتر5، ابيات 2735 و 2736.


داستان عشق انسان، داستان ديگرى است؛ زيرا به رغم ژرفا و گستردگى ادراكش، داعيه‏هاى خيالى و وهمى او همواره با عقل و ذات او درگير است و مزاحمانى از قواى شهوى و غضبيه برسر راه قرار دارد. بايد دستى از غيب برون آيد و عشق انسان را هدايت‏كند و راه وصول عشق را به او بنماياند. فرستادن رسولان و كتاب‏هاى آسمانى براى همين جهت است تا عشق حقيقى و راستين را از عشق مجازى و دروغين باز شناساند و آدمى را در عشق و عاشقى‏اش مدد رساند. صدرالدين محمد شيرازى: عرفان و عارف نمايان، ص‏120.

كلام پيامبران، بوى گلى است كه انسان را به سمت گلستان مى‏برد.
اين سخن هايى كه از عقل كل است‏بوى گلزار و سرو و سنبل است‏
بوى گل ديدى كه آنجا گل نبودجوش مل ديدى كه آنجا مل نبود.

 

 منبع:

مرکز ملی پاسخ گویی به سوالات دینی 

Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved